ZİHNİMİN TOZLU BOHÇASI

Paris Tefrikaları - 8 / Bitti!

2012-02-24T15:59:00.001+02:00

Unutmuşum ne var! Başlaması kolay bitirmesi zor bu işleri!

Son iki gün de iyi hoştu işte Louvre'u gezdik, Bastille'i yürüdük, Comedie Française'e uğrayıp hayal kırıklığı yaşadık. Ben son iki günü bu saatten sonra uzun uzadıya anlatacak değilim ki siz de dinleyecek değilsiniz.

Ben size güzel bir top 3 hazırlayayım, sizin de işinize yarasın benim de gönlüm olsun.

Adettendir, geri sayalım.

-3-

Seine Nehri kenarından bir enstantane. Ciddi mi şaka mı anlamadık ama günümüzü şenlendirdi! :)

-2-

Musée Rodin'i anlata anlata bitiremedim, fark ettiniz. Hem orada hem de Louvre'da içimin gittiği pek çok heykel oldu ama ben birini seçmek durumundaydım ve birinciliği Antonio Canova'nın Psyche Revived by Cupid’s Kiss isimli eserine verdim. Kalabalığa direnmek mümkün olsaydı günümün kalanını karşısına çakılı vaziyette geçirebilirdim...

-1-

Son gün son anda J'etemciğimin beni ısrarla götürmek istediğini söylediği bir yere gittik. Daha girer girmez bizi karşılayan mini avlusunda ne demek istediğini anladım. Bastille civarında bulunan Merci diye bir mağaza var ki içinde mutfak eşyalarından kendi ürettikleri parfüme dek her şey bulunuyor. Bugün sabahları kendime günün mesajını yazdığım karatahtalı kupam da bunlara dahil! Merci'yi duvar boyu uzanan kitaplığın yanında yaptığımız son kahve keyfimizle anıyor ve avlusunda ağaçlandırılmış Mini'sini telefonumda taşıyorum :)

Hey gidi hey!

Bu da tefrikalarım için dünyanın en klişe finali olsun mu?

"Ben şehirden ayrılırken o telaşta beni kaçıran Edith o güzelim bulutların üzerinden böyle sesleniyordu..."

Mola! Çok Avangartsınız

2012-02-23T15:47:00.000+02:00

Koy klişesine rahvan gitsin!

Dehlizlerindeyim yine aklımın. Sesler giderek boğuklaşıyor.
Her seferinde bulmak daha zor oluyor ama daha kısa sürüyor. Nasıl iş anlamadım.
Yol açık ama hava buluta giriyor ikide bir. Bu nasıl iklim çözemedim.
Herkes konuşuyor da kimse bir bok anlamıyor diğerinden.
Böyle diyalogun içine tüküreyim.

Ver bana bir bisiklet koçum, ben zihnimin patikalarına göçteyim...

Ve etrafımdaki herkes için geliyor...

2012-02-15T18:25:00.000+02:00

Ne demiş mirim:

"Son zamanlarda yaptıklarıma bakma nolursun, benim aklım başımda değil
Sana söyledikleirmi kafana takma nolursun, onlar ipe sapa gelir şeyler değil"

Delirdiysem sebebi var, daha da deliriyorsam bil ki daha çok sebebi var.

Ha sen sineye çeker misin?

Ben o kadar çekiyorsam sen de çekersin len! Abartma!

Al sana şarkı:

Adam Olan Şişiyor Arkadaş!

2012-02-15T15:52:00.000+02:00

Adaletin kalemini değil ama kitabını ben kıracam!

Kimseyi takdir etmeye gelmiyor. Takdir edilen gelişeceğine serdikçe seriyor arkadaş. Üstelik takdir edildiğini bilmese bile. İçine mi doğuyordur nedir.

Hatta hırsımı almak için her orta yaşa öykünen Türk evladı gibi büyük konuşayım dur.
Bu memleket adam olmuyorsa yaratıcı olmadığı için değil, programlı olmadığı için olamıyor.

Mis gibi fikri yakalımışın, genç yaşta işini oturtmuşun, iyi güzel.
Ama hiç başka bir kurum kültüründen geçmemişin, kitaplardan başka oturmuş sistem nasıl olur görmemişin. Patronlarla arkadaşsın ama kurum deneyimi öyle aktarılmıyor ki!

O zaman da olmuyor işte. Elinde mis gibi ne kaynaklar fırsatlar varken, ilerleyebilecekken, bu sabırsızlık, bu ego, bu şişkin körlük takım elbise giymiş çarıklı gibi olduğun yerde saydırıyor.

Benim de içimden saydırıyor ayrıca!

Seviyorum da kerataları ama, kızıyorum da bazen!

İçim şişti yahu!

AHA BU DA BÖYLESİNİN CÜMLEALEMİNE GİTSİN!

Yaşlanmanın Resmi - Çek Bi 14 Şubat

2012-02-14T18:08:00.000+02:00

Ne kadar güzel bir açı yanlış.

Ne kadar güzel yaratılmış bir açı doğru.

Ya da ben tamamen yanlış anladım...

Ve fakat konunun bunla ilgisi yok.

İşte o gün de geldi. Hayır efendim sevgililer günü değil. Ama daha fenası!

Sevgililer gününü unuttuğum gün.

Bugün resmen uunuttum, bedeli de ağır oldu.

İş çıkışına yemeğe çağırdığım arkadaşım 'Bi kahveliğine olur ancak' dediğinde, çok zeki bir tersoyla 'Ne o çok acil işin mi var' deyince cevabı yapıtırdı tabii: 'Bugün sevgililer günü yea!'

Yaaa! Allah'tan bunu Büşü'yle yaşadık da o top ağırlığıyla bi benim kucağımda patlamadı.

Hey gidi, bugün bunu unuttuysam doğumgünümü unutmaya ne kalmış ki :(

Büh!

Beri ben de Sevgililer Günü Top 3'ü yapayım...

Ha şarkıların bugünle alakası yok ama olsun, benden kıymetli mi...

-1-

Bu yaşı benimle aynı olan fotoğraf - belki de benden büyüktür - ergen günlüklerinin kağağını ve geçmişin cool beyaz duvarlarını süslerdi. Bunun bir de kardeşi vardır ki abisi sayılır, onu da iki numaraya koydum zaten.

-2-

Bu da anneannelerimizin zamanından - en azından benimkinin, gerçi anneme de denk geliyor olabilir ki bu cümlemle ipimi çekmiş oldum - harcıalem bir kare.

Aynı yukarıdaki arkadaşımız gibi pek çok kartpostal, defter kapakları ve geçmiş modern duvarlarda - bir de izbede tutunmaya çalışan iyi niyetli romantik kafelerde- yer alırken bana eski bir müzikali hatırlatır. Herhalde abinin denizci olması itibariyle oldu böyle ama ben çok severim 'On The Town'u...

Ve gelgelelim embed imkanlarımız kısıtlandığı için sizi linke davet ediyorum: On The Town - Opening Scene

-3-

Bu da o çok sevimli çocukluk aşklarınız için.

Tabii sizinkiler için... Benim şansım küçüklükte de pek yaver gitmezdi.

O yüzden burada herkese ayrı video koyayım dedim.

Bu erkekler için:

Bu kızlar için:-Donatello benimdir - özel cips kola biftek, kırmızı tuttum Allah bir!

Mola! Günaydın AQ

2012-02-14T09:10:00.000+02:00

Eğer sakinleştirecekse bunu da yapıciim...

Bazen olmuyor. Bazen sebebi de olmuyor. Alıp kafayı ona buna gömesin geliyor.

Üstelik de nemrutluktan daha çok hoşsohbetliğin bellendiyse bir de açıklama zorunluluğu var ki al o kafayı bi daha bi daha göm karşındakinin ağzına.

Mecbur muyum kardeşim her kelebekle güne güzel başlamaya. ZORUNDA MIYIM?!

Belli ki bezginlik var üzerimde, belli ki konuşasım yok, belli ki çalışasım da yok ama dağ gibi iş var, köklüyoruz.

Muhabbeti seviyorum ama istediğim zaman. Muhabbet edesim olsa, seninle konuşuyor olurdum. Peki şu an konuşuyor gibi görünüyor muyum?

Te Allaaam ya!

Daha sakin bi sabah için dinleyelim...

* Bi de bunu üstüne alınacak tayfayla uğraşmak var. Halbuki olayın kişiyle bir ilgisi yok. Al işte yine açıklamaya başladık, hay sosyal yaşamın diyaloglarına ben!?*/%+/^+'

Al bu da onlara gelsin!

Mola! Keşke... Bora Uzer de burda olsaydı...

2012-02-10T09:59:00.000+02:00

Bağlamayı bu denli zorladığım olmamıştı sanırım... Al bi kahve de dinle işte, çaktırma. Zaten saat daha onu vurmamış...

Beni bekleyen sunumlar ve işler! Kuruyun e mi!

Mola! Pencere kenarı ve kahve şartı ile...

2012-02-09T13:47:00.000+02:00

Pencereden dışarıya baktığınızda göreceğiniz manzara kesinlikle bu değil...

...ama en az bu denli huzur verici. Şimdi yemek sonrası ağırlığı atmak üzere elinize kahvenizi alın ve kendinize bir şarkı hediye edin. Bir şarkı da benden size, o da ayağınız alışsın diye...

Başlarken...Pazartesi

2012-02-06T10:06:00.000+02:00

Bu da ilacı...

Bir pazartesi başlangıcı için ideal parça mı bilmiyorum - yukarıdaki kesinlikle öyle de... - ama siz de benim gibi yapıp melodiye dalıp sözleri kaçırabilirsiniz belki. Ben sözleri de kenarından tutmuyor değilim kimi zaman...

Şarkının sözlerini değil ama ismini ithaf etmediğim yanı kalmadı hayatımın. Bu lafım her şeye gelsin, işlerime, fikirlerime, hislerime, velhasıl cümlealem hallerime...

Geçen Pazarın Şiiri - 26

2012-02-01T19:34:00.000+02:00

Güneşli günler diliyorum sana

Ve aydınlık şarkılar bırakıyorum,

Bir de rüzgarlı balkon.

Özlersen eğer,

Sakız sardunyası alıp

Koyarsın diye.

Belki biraz da menekşe...

Ve ben sadece bir şapka alıyorum.

Aklıma ve ruhuma dolduğunda,

Öptüğün yerden sarsın diye.

Hoşçakal.

Resim: Girl With Hat by Gergios Ivakovidis

Sevdiğimiz Buluşlar - 7

2012-02-01T17:20:00.000+02:00

"Bir gün buralar hep cam olacak...!"

Camı alabildiğine sevmem ve alabildiğine sakar olmam şu hayallere dalma yolunu nasıl bir tıkıyor yarabbi!

Ama siz buyrun tadını çıkartın...

Aynı güzellikleri Paşabahçeden de bekliyoruz :S

Mola! Turn The Page

2012-01-31T10:02:00.000+02:00

"Başınız sıkıştığında..."

Bu beni kesmedi diyenlere, sabah sabah kafam kaldırır diyorsanız...

(Klibinin etkileyici olmasının yanında kesinlikle bu şarkıyı anlattığına beni ikna edemese de ben de bu yorumu tercih ediyorum.)

Bu Bana Gelsin

2012-01-30T11:20:00.000+02:00

Pazartesi sendromunun katmeri geldi!

Bu sendromun benim için daha iyi bir ilacı yoktu. Yani ben deli gibi hayatından memnun olanlardanım bu sabah.

Ve hazır kar yağmışken "kim duysa bana ithaf eder" dediğim bir şarkıyla başlayalım haftaya. Ki işte yol tutuşum iyi olsun...

Geçen Pazar'ın Şiiri - 25,5

2012-01-28T15:57:00.000+02:00

Bir gün batımına bıraktım aşklarımı

Hayata dair ödemelerim var

Döneceğim elbet bir gün

O güne dek uyu ufkun kucağında

Geldiğimde yorgun çizgilerim olacak

Ve ılık, kızıl, alacalı bir gün batımına

Dayayıp dudaklarımı

Hasretle öpeceğim yıldızların saçını

Enfes: Anlaşılmaz Konuşmalar

2012-01-27T22:56:00.000+02:00

"Cumartesi gecesine farklı bir giriş için ideal!"

Tiyatroya gitmek stresli iş bu devirde. Bağlı olduğunuz nesle beğlı olarak içinde ya bir misyon duygusu, ya bir ödev gündemi yahut da sanatsal arayış mevcuttur. Oyun seçiminden kadro takibine, zaman belirlemeden arkadaş bulmaya kadar meşakkatli süreçleri vardır.

Çünkü bilemezsiniz.

Oyun karanlık mı, akıcı mı?
Kadrosu yetkin mi değil mi?
Gittiğim yer izbede mi çıkacak?

.....

Böyle başlayıp bırakmışım yazıyı. Üzerinden de hayli zaman geçmiş. Bu esnada dokuz oyunu geride bıraktı Tiyatroperest ve önümüzdeki cumartesi onuncu için Oyuncular Tiyatro'da olacak.

Ve uzun uzun anlatmak üzere cümleler kuran ben şu an hiçbirini hatırlamıyorum. Söyleyebileceğim tek şey senelerdir bir elin parmağını geçmeyen sayıda iş için çıkmıştır ağzımdan. Bu oyunu görmeden sezonu kapatmayın.

Yorumlarıma gelince, onu üçüncü kez gittiğimde yazayım, sağlam olsun ;)

Ama öncesinde çerezlik;

Oyun karanlık da değil aydınlık da ama akıcı. Çok dinamik, enerjisi çok iyi ve metin o kadar kıvrak ki seyirciden azami dikkat istiyor. Kadrosu gençlikte de yetenekte de son derece yetkin ve mekan da İstiklal'in orta göbeğinde. Gittiğinizde benim için de bi kahve içersiniz artık!

Geçen Pazarın Şiiri - 25

2012-01-19T13:12:00.000+02:00

Düş görürüm, uçururum

En toz halini kalbimin

Rüzgarlar boyu.

Düşle adam olunmuyor,

Geriye inmeli,

Caddelerden sokaklara.

Ayın altında bir girinti bulup

Orada içmeli sabahtan

Saklanan gün ışığını

Karıştırıp içkiye.

Gökyüzünün

Sarhoşluğunu çekmeli.

İçine çekmemek için

Dünya sarhoşluğunu.

Yüreğimin ara sokaklarına

İnecek bir adam bulmak sonunda

Ya da bulamasam da

Uydurmak kalemimle...

Geçerek canımı yakan

Tüm sevdalıklarımdan,

Akıp gitmek bir başka boyuta.

İdealarda uyuyan

Platon'un koynuna mesela...

Gezmek uzay boyunca

Tüm geçmiş filozofları

Ve sonra

Anlamak acıyla karışık,

Gerçeklerin tatlı yanını görmeyi

Unuttuğunu.

Ve dönememek geriye.

Değerini bilememek.

Ağlamak bilerek her şeyi...

Görsel: Cathy Urmston

Başka Başka... Evlen Evlenme

2012-01-19T10:49:00.000+02:00

"Madem herkes evlilikten şikayetçi,

o zaman ben neden bir ay içinde 6 düğüne gittim?"

Çizim: Erinç Karğan

Bu yüzyılda kadınlar da erkekler de evlilikten kaçıyor, anladık. Her yerde bunu bağıran ‘karizmatik’ insanlar görüyorum. Burada beni deli eden üç nokta var. Üç yardım çağrısı gibi düşünün. Bu metropol insanı baskısını defetmek için üç el sıkışma çağrısı…

1) Evlilik bir kavramdır

Evliliğin pek çok tanımı olabilir. Medeni hal, resmi bir statü, kimileri için hapishane, kimleri için hedef… Herkese göre değişebilir bu tanım. Ama net olan birşey varsa o da bunun bir TANIM, bir KAVRAM olduğu. Bu da şu demek: Evlilikten kaçmanıza gerek yok, çünkü sizi kovalayamaz. Evlenmek istemiyorsanız, evlenmezsiniz.*

2) Mahkumlar dışarı çıkamaz

Teşbihte hata olmaz, ancak evlilik ve hapishane benzetmesi öylesine almış yürümüş ve zihinlerde köklenmiş ki üzerinden geçmekte fayda var.

Hapishane mahkumlar için tahliye edilmedikçe çıkılabilecek bir yer değildir. Değiştiremeyeceğiniz kurallar vardır. İçerideki yaşam üzerinde bir söz hakkınız ya da yaptırımınız yoktur.

Evlilikte ise kurallar sizin dışınızda birine ait değildir. Toplumdan size aktarılan beklentiler olabilir. Ancak memnun olmadığınız bu kurallar çiftler tarafından karşılıklı olarak yeniden belirlenebilir ve zaman içinde değiştirilebilir. Karşılıklı olarak yapılamadığında ise, içinden dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz. **

3) Alt tarafı bir imza

En sevdiğim argüman. Bir kere çok etkin, konu kapatmak için kulakta uygun tınlıyor. Sonra her iki taraf için de – evlilikten ‘kaçanlar’ ve ‘kaçmayanlar’ - kullanışlı bir argüman. O yüzden çok yermek istemiyorum ama buraya kadar bıraktığım bir intibayı kırmak adına belirtmek gerekir ki evlilik bir imzadan ibaret değildir. Eğer indirgeyeceksek evliliğin bir davetiyeden ibaret olduğunu söylemek daha uygun. Birlikte olma haline, aileleri, varlıkları, kıyıda köşede kalmış birlikteliğinizi hâlâ bilmeyen akrabalarınızı ve en nihayet devlet babayı da buyur eden bir davetiye. Belki birlikte olmaktan farklı olarak evliliği en zor kılan yan bu. Savaşılabilir, azaltılabilir ama bir emek istediği gerçek. Resmi bir beklentiye bağımlı bir emek de insana itici gelebilir kabul. Ama kaçsanız da kaçmasanız da kabul etmek gerekir ki evlilik her şeye rağmen bir imzadan fazlası.

Bonus Madde

Her şey tamam da madem herkes evlilikten şikayetçi, o zaman ben neden bir ay içinde 6 düğüne gittim? Allah aşkına biri bana söylesin. Böylesi bir dost kazığı silsilesi görülmedi! O düğünler ki tamamen ayrı bir başlık konusu.

Bu soruyu esas sorma nedenime gelince… Tabii ki gördüğümüz herkes evliliğe karşı değil. Yoksa bu düğün ekonomisi bizi boğacak noktaya gelemezdi. Nasıl ki bir ‘evlilikten kaçanlar’ grubu varsa bir de ‘evliliğe kaçanlar’ var ki aman aman! Bu gruba tabi arkadaşlarımız çok daha korkutucu bir baskı oluşturabiliyor. Bu arkadaşların teki bile taşıdığı umutsuz bir 50’ler – 60’lar aile ruhuyla insanı çileden çıkarabiliyor ve cinsiyeti de her zaman kadın olmuyor inanın ve temiz bir zihin için onlardan kaçının!

Son olarak… Tercihiniz ne olursa olsun aslında sizi seviyoruz ve unutmayın arzular bir IQ ölçütü değildir. İsteseniz de istemeseniz de bu seçiminizin toplumsal etiketlemede yeri olmadığı konusunda anlaşalım. Anlaşalım ki bir rahatlayalım. Bugün herkes kendi kapısının önünü süpürse…*Tabii ki söylemesi kolay yapmasıysa o kadar basit değil. Ama gerçek basit, gerçek sade. Hayatın geri kalanındaysa her şey bir o kadar karmaşık değil mi?…

**Burada evliliği hafife aldığım sanılmasın. Tabii ki kapıyı çekip çıkmak o kadar kolay değil ve anlaşmanın zorlukları malum. Ama bu evliliğin zorluğu değil, birlikteliğin zorluğu. Evli olmasaydınız da bunlar olacaktı değil mi? Evliliği daha zor kılan tek gerçek çocuklar olabilir ki onlar işin içine girdiğinde evlilikten daha büyük birşeyden bahsediyoruz zaten.

Not: Bu yazı ilk olarak Gayet.Net'in blogunda yayınlanmıştır.

Geçen Pazarın Şiiri - 24

2012-01-12T10:56:00.000+02:00

Soğuk yağmura
Karıştı sabah.
Şimdi sen
Bu şehirde değil misin?
Hiç dönmeyecek
Değilsin elbet,
Yine de çok uzaklarda
Gün sayma derdindesin.
Ne varmış gibiydin,
Ne yokmuş gibi.
Şimdi düşümdesin.
Belki hiç olmamış gibi.
Kim bilir sen
Kimi düşünmektesin?
Belki sen yeniden
Beni hissetmektesin.
Şimdinin korkusu içinde,
Bir yandan gelecek derdindesin.
Derin düşüncelerdesin...

Tut ki tutturduk zamanı
Aynı anda birbirimizi düşürdük akla.
İnceden müzik başladı fonda.
Biraz klasik çokca caz,
Muhtemelen TRT'de radyo,
İkindiye doğru başlar hicaz.
İçimde değişik bir haldesin,
Ne gerçeksin ne mecaz.
Dokunduğum bir tende
Ruh bulan hayal gibi.

Artık donakaldık
Zamanda bir yerde.
Önce sen döneceksin, sarılacağız.
Sonra başka yüzlerle hesaplaşacağız.
Yeni hikayeler koparıp
Birbirimize anlatacağız.
Uzaktan uzağa dans etmek gibi
Hep kendi dönüşlerimize kapılacağız.

Rüzgar hep aynı rüzgar...

Bir Bohça Joy Division

2011-12-29T17:51:00.000+02:00

Şarkıları kendime göre sınıflara ayırsam aklımı başımdan alan şarkılarla başlardım. Ama mevzubahis Joy Division parçasının bu listeyle ilgisi yok. O en karanlık listeye ait. Kalbimi parçalara ayıran şarkılara.

Ne zaman duysam her şyi bırakıp aklım bu parçaya kaçar, içim parça parça olurdu. Ta ki bugün başka uyarlamalarına rastlayana dek. Artık bambaşka bir eğlenceye de katık oldu kendisi. Çok uyarlaması olan nice şarkılar var ama bugün ben sizin için bu parçayı derledim. Buyrun!

*Ama yine de o nakaratı ne zaman duysam kalbim yırtılıyor...

En Tatlısı

En Ağırkanlısı

En 'Brit'i

En Sinir Bozucu Görüntü

En Kötü Komiği

En Garibi:S

Son olarak paslanan kulaklarınızı temizlemeniz için:

THE ORIGINAL

Geçen Pazarın Şiiri - 23

2011-12-29T15:36:00.000+02:00

derin bir hüzün

ve derin bir sükut

daimi sakini

bu gözlerin.

bulutlar, kuşlar ve çatılar

ve dudaklarının

engin sessizliği,

şimdi bir gezginin

rüyasındalar.

çabalar, çırpınışlar,

derinden derine kayboluşlar,

sonra senin nefesinde

kendini buluşlar...

aşina fotoğraflar...

heyhat! akıp gitmede

hayat

ve cihana inat

yüzümdeki çizgide

binbir kanat çırpışlar...

martıların haykırışları...

ve yine yeni bir cesedi

kıyıya vuruyor dalgalar.

hoşgeldinin bir başka deyişi:

Hoşçakallar.

Sevdiğimiz Buluşlar - 6

2011-12-29T15:09:00.001+02:00

Beylere icat çok, hanımlara da 'joystick' yapın bari!

Töbe töbe bu mübarek Noel'de.....

An İtibariyle Konsantre Olmaya İhtiyaç Duyanlara!

2011-12-28T16:53:00.000+02:00

Tam bu saaatler çalışmak için en verimli hissettiğim ve başlamakta zorluk çektiğim anlar. Bana ortak olanlarla iyi bir başlangıç şarkısı paylaşayım o zaman. Gönlümden koptu, buyrun!

Birden Sakinlemeye İhtiyaç Duyanlara Mola!

2011-12-27T11:43:00.000+02:00

Tam işe dalacaktım... Sonra bi sakinledim. Dinlemesi yetiyor.

Bohçadan: Dilimin Ucundaki Şarkılar

2011-12-23T14:25:00.003+02:00

Bi hatırlasam neler sölicem!

Şöyle bir şarkı ailesi vardır:

Duyduğunuzda tanırsınız, hatırlamak istediğinizde birini çağırırken öbürünün dilinizin ucuna geldiğini fark edersiniz.
En bilinen yanları akla takılan o tatlı tuzaklı melodileridir.
İçinde biraz doğa biraz da yalnızlık muhakkak vardır ve çoğu devşirmedir.
Yabancı müzikten güzide dilimize çokluk Fikret Şeneş ve Fecri Ebcioğlu tarafından kazandırılmıştır.

Tanıdınız mı? :)

Gelin görün ki o canım sözleri ben oldum bittim hatırlayamam ve ezik gibi müziğini 'hıh'larım kendi kendime... Ki kulak hafızam da şarkı sözü hafızam kadar kötüdür.

Ama siz şanslısınız. Çünkü 'hıh'lamalarım yerine orijinallerini hazırladım size!

İşte benim dilmin ucundaki şarkıların ilk beşi böyle. Ya sizinkiler?

1) Söyle Buldun Mu - Ayten Alpman

2) Son Yolcu - Ajda Pekkan

3) Asla - Sertab Erener

4) Ben Böyleyim - Ayten Alpman

5) Yalancı Bahar - Aşkın Nur Yengi*

* Dedim ki bir tanede ben dünyadayken meşhur olmuş bir şarkı olsun, bohçamın tozu az biraz dağılsın...

Mola! It's Like That

2011-12-22T13:10:00.004+02:00

O tek tokayla tutturulmuş yekpare kumaştan elbise var ya... ONDAN İSTİYORUM! Öyle ya da böyle...

Resimden birşey anlamadım doya doya bakayım diyenlere:

Geçen Pazarın Şiiri - 22,5

2011-12-22T11:42:00.000+02:00

Geçmiş yıllardan ıslak bir nefes

Değer değer geçer hicran yaralarıma

Kapandı dediğim defter sayfaları

Çığlıklar saplıyor yeniden yalnız ruhlara

Sessizlik, hazın ıssızlığı sözlerin...

Sensizlik, sonsuzluğa akar gözlerim...

Ve tensizlik, çıplaklığı ürkek sevgilerin...

Hepimizin Sonu Aşktan

2011-12-15T11:41:00.000+02:00

Jason Mraz'ım gelmiş...

'Öğleyin Ne Yicez' Diyenlere

2011-12-14T11:52:00.000+02:00

Alın iştahınız kapansın! Bir mevzu her gün otuz saat konuşulur mu ya!

Geçen Pazarın Şiiri - 22

2011-12-14T00:27:00.002+02:00

Yokken var gibisin

Bir ürpertiyle omuzlarımda

Öpüşlerin.

Varken de sanki henüz

Kapıdan çıkıp gitmişsin.

Kokun, balkondan sızan

Bahar rüzgarı

Radyoda neden bilmem

Macarca bir şarkı...

Perdeleri kaldırdım.

Daha çok ışık girerse,

İçindeki ben ve

Bendeki sen

Daha çok ve çabuk

Yeşerir belki diye.

Herkesin Kulağında Bu mu Çınlıyor?

2011-12-13T17:55:00.001+02:00

Zihnimin tozlu bohçasında durmaksınız çınlayan çağrıya teslim olmak üzereyim.

Bu bir tek bana mı oluyor yoksa bu teslimiyet sizi de zorluyor mu?

Geliyor!

2011-12-13T15:23:00.000+02:00

Hissediyor musunuz?

Yeni yıl yaklaştığı için değil.
Bir dönemi daha kapttığım için de değil...
Sadece zamanı geliyor, yeni bir ...... bir şeylerin diyelim ;)

Ama gelenin ruhuna dair bir ipucu ve mola için:

Doyamadınız mı? Bu da ZNS seçimi olsun:

Sevdiğimiz Buluşlar - 5

2011-12-12T23:10:00.000+02:00

Hemi de 1 YeTaLe

Memleketimin icatlarını seviyorum. Moda'da bir tekelcikte kuzu gibi yatan, bir zamanlar ne manasız heyecanlara sebep olan bu güzide buluş 1 TL karşılığında size şansınızı deneme fırsatı sunuyor. Sürprizlerse birbirinden şahane! Red Bull, Falım ve şu an okuyamadığımız niceleri... Bu güzide eser şu an emekliye ayrılmış olup tezgah üstünde sehpa niyeitne kullanılmaktadır.

Hatıra fotoğrafı çektirmek isteyenlere tarif: Moda Migrosa sırtını ver, karşındaki tekele gir.

Şimdi!...

2011-12-12T11:50:00.000+02:00

Ben bu noktaya yine nasıl geldim be güzel kardeşim!

Hepimizin defalarca yeniden yaptığı gibi şimdi ağır ağır kalkıp, yeniden toplanıyoruz. Benim de daha önceden yeniden ve yeniden yaptığım gibi...

Bir kez daha yola vuruyoruz.

Eğer yola sizin de benim gibi biraz daha vaktiniz varsa ve - olmaz a - benim kadar kendinizden sıkıldınız, üzüldünüz ve yoruldunuzsa, bu parçayı açıp, kendinizi de karşınıza alıp, geri geri koşmaya başlayabilirsiniz...

Déjà vu

2011-12-12T10:03:00.000+02:00

O kadar geride bıraktığım bir klişeye uyandım ki bu sabah, en doğru başlangıç buydu...

Günaydın.

Mola! Yola Davet Gibi Şarkı...

2011-12-08T11:22:00.002+02:00

Ya zamanı veya değil, kalkın güneye iniyoruz!

Duyduğum şarkıların hikayelerini aklımdan yazdığım gibi, duyduğum seslerin sahibini de kafamdan çiziyormuşum. Amy MacDonald'ın yüzüyle karşı karşıya gelmem günümü bambaşka kıldı...

Bu kız uzun boylu, esmer, dalgalı saçlı, hafif dolgun dudaklı değil miydi yaw? :S Muhteşem yüzyılın İspanyol prensesi gibi hani... galiba prenses de uzun değildi yahu... Aha da şöyle bişey:

Ay ne bileyim karışık işler! Biz şarkıya dönelim...

Öyle ya da böyle bu şarkı beni yola koyulmaya itiyor, yollara vurmaya davetiye çıkarıyor. Buyrun...

Güne Başlamadan...Mola!

2011-12-08T09:58:00.000+02:00

Enerji lazım enerji!

Hava soğuk, aklım dağınık, işim çok, hepsi de küçük küçük.
Güne başlamadan tatlı bir mola...

* Şarkı seçimleri için bir ara not: bilirsiniz ben şarkı sözü duyamam, tatlı diyorsam ve acı bir hikaye anlatıyorsa şaşırmayın... Ben duyduğumla etiketleyenlerdenim... ;)

Agreements...

2011-12-07T16:49:00.000+02:00

Haberler yeni değil.
Manşetler yüzlerce oyunu duyuruyor.
Ve bunda yeni hiçbir şey yok.
Ve bunda hiçbirimizin rızası yok.
Ve maalesef bunda her şeye rağmen hepimizin payı var.
An be an sürüyor oyun...

(İZLEME DİNLE)

Geçen Pazarın Şiiri - 21

2011-12-07T15:45:00.000+02:00

sabah olmadı daha

sabaha çok var daha

ve söyleyeceklerimi

ağlıyorum doya doya

yoksun çünkü

içimdeki tek varlığın

yokluk çünkü

sevgiydi beklediğim

şefkatti ve suskun

bir sükunette beklettiğim

düş gibiydin

düşüverdin yüreğime

alnıma damlayan

bir yudum yağmur gibi

serindin

sereserpeydin

bir serpeydin cömertçe

ellerini tenime

ah ki o zaman bulurdu belki

derin bir uyku gibi

gözlerim

tek geceliğine bile olsa

bir tadımlık huzuru

Bir Pazartesi Neşesi

2011-12-05T14:03:00.001+02:00

Acaba Eddie bu notu yazan mıydı,

çamaşır makinesine bakan mıydı

yoksa vidaları sıkan mıydı?

Hala merak ederim...

2007 yazının kulakları çınlasın. New Jersey'de Work and Travel eylerken, gittiğimiz çamaşırhanedeki panoda bu notu gördüğümüz günü hiç unutmam. Çamaşırhanedeki Hispanic teyzenin bizimle ısrarla İspanyolca konuşmasını da... İngilizce sorarsın İspanyolca cevap verir. Anlamıyorum dersen baştan İspanyolca anlatır. Israrın dil eğitimine olan etkisini incelettiren teyzeye bir de şarkı gönderelim...

Cümleten hayırlı pazartesiler!

Başka Başka ... Kadınlar Ne İster*

2011-12-02T16:58:00.000+02:00

Burasıyla birlikte kimi zaman başka bloglara da konuk oluyorum. Avaz Avaz'ı biliyorsunuz ve eğer benim bloğuma yolunuz düşüyorsa onu bana gelene kadar haydi haydi takip ediyorsunuz demektir. Şimdi bir de gayet.net ailesine misafir oluyorum. Oradaki yazılarımı görmemiş olanlar için şimdi bir de buradan anlatıyorum...

* Bu yazı magazin.ekolay.gayet.net için yazılmış ve

ilk kez ilk kez 5 Ekim 2011 tarihinde yayınlanmıştır.

KADINLAR NE İSTER?*

... Kısacası bir kadın imkansızı isteyebilir. Bu zordur. Ama çoğu zaman ne istediğini bilir...

Bir kadına ne istediğini sorduğunuzda, cevap vermesi uzun ve sessiz bir zaman alabilir. Çünkü ne istediğini bilmez…. Mi acaba? Gelin karar sürecine bir göz atalım. Diyelim ki bir çiftimiz var. Gülin’le Orkun.

Orkun Gülin’e sorar: Hayatım, ne istiyorsun?

Eğer ne hakkında ne istediğini sorduğunuzu bilmiyorsa, Gülin kendini önce tehdit altında hisseder. Çünkü varmak istediğiniz bir yer olduğunu düşünüp bunu tahmin etmeye çalışır. Bir oyun varsa, doğasında oyun kurmak olan Gülin, bu oyuna kolay kolay düşmeyeceğini göstermek ister. Cevapları çarpıtır yahut hesaplar ve bir Çin daması düzenine oturtur. Bunlara hali yoksa cevap vermez yahut bir şey istemediğini söyler.

Eğer konu belliyse, Gülin yine duraklar. Çünkü aklına 3 ayrı alternatif, bunların doğuracağı sonuçlar ve göreceli olarak değip değmeyeceğine dair hisleri düşer. İçlerinden bir seçim yapar.

Tam bu seçimi belirtecek ve cevap verecekken Gülin bir kez daha duraklar. Çünkü neyi seçtiğini Orkun’a söylediğinde, Orkun’dan gelecek olası karşılıklar gelir aklına. Alacağı bu olası tepkilerin onda uyandıracağı duyguları tartar. Birinde karar kılar. Bu defa alacağına inandığı tepkiye vereceği karşılıkları düşünür. Kendini doğru ifade edebilmek için birinde karar kılar ve söyler.

Orkun’sa bu değerlendirme sürecini Gülin’in ne istediğini bulmaya çalışarak geçirdiğini düşünür. Çünkü kendisine bu sorulduğunda sonucunu düşünmeden herhangi bir cevap verecektir. Çünkü söylediği şeylerin olası tüm alt metinlerini onun için düşünecek ve en uygununu seçecek olan – buna da gönüllü olan – Gülin’le konuşmaktadır.

Bunca yıl tüm şairler, feylozoflar, özlü söz sahipleri yanıldı mı yani? Aslında kadınlar ne istediğini biliyordu ve şu ana kadar bu hiç ortaya çıkmadı, öyle mi?

Bir bakıma diyelim.

Kadınlar ne istediğini bilir. Durumu karmaşık kılan başka.

Çünkü bir kadın çok şey isteyebilir, her konuda bir şey isteyebilir, bunları aynı anda isteyebilir, bir şey isterken yalnızca onu değil, onu verende yaratacağı duygulara varana kadar o şeyin varoluş koşullarına dair istekte bulunabilir. Kısacası bir kadın imkansızı isteyebilir. Bu zordur. Ama çoğu zaman ne istediğini bilir.

Oysa erkekler bunun tam tersidir. Son derece basit istekleri vardır ve istekleri üzerine kadınlar kadar hatta belki çoğu zaman hiç düşünmezler. Bu yüzden de onlara ne istediğini sorduğunuzda kadınlardaki o uzun duraklamayı bulamazsınız. Ama bunun yerine bir cevap da alamazsınız. (‘Bilmem’, ’Fark etmez’, ‘Her şey uyar’, ‘N’olursa’, ‘Sen bilirsin’ vb bir cevap değildir.) Bu durumda ya onun yerine karar veriyor olursunuz – yani kadınlar kendi istediklerini bildikleri gibi erkeğin isteklerini de bilebilirler – ya da onu anlamak için soru sormaya başlarsınız. (Henüz soru soruyorsanız anladığımız kadarıyla bir ilişkinin henüz başındasınız, Allah kolaylık versin!)

Sordukça karşılaştığınız tablo tüm erkeklerin tutunduğu gerçeği sarsacak cinstendir. Çünkü bir cevap almayı hedefleyen sorular geldikçe Orkun bocalayacak, anlamsız bulacak – anlamamanın karizmatik yorumu -, geçiştirmeye çalışacaktır. Çünkü üstüne düşünmemiştir, hatta belki ne istediğini hiç düşünmemiştir, çünkü bunu düşünmesi hiç gerekmemiştir.

Kısacası bir erkek ne istediğini sorduğunuzda duraksamadan bir cevap verebilir. Bu kolaydır. Ama bunun gerçek bir seçim teşkil etmesi neredeyse imkansızdır.

Ve unutmayın istisnalar hiçbir zaman kaideyi bozmaz. Bu dahil.

*Pek çok şey, bir konu belirtin ve anlatmaya başlasın…

Umarız yeterince zamanınız vardır.

Gittik, gördük, sevdik: Flying Bach

2011-12-02T11:40:00.001+02:00

Yılbaşında bunlardan istiyorum!

Efendim üzerinden geçmiş bir hafta. Tutup da etkinliği anlatamayacağım. Okuyacağınızı okudunuz, göreceğinizi gördünüz. Ha görmediyseniz, acımasız olmak istemem ama siz kaybettiniz.

Vallahi bu ekibe karşı çok objektif olabildiğimi söyleyemeyeceğim. İtiraf itiraftır. Ancak izlenimlerimi şöyle özetleyebilirim:

Bach'la breakdance çok da heyecan verici gelmemişti çünkü şişirme olacağını düşünüyordum.

Hiç de şişirme olmadığı gibi en beğendiğim yanı koreografisi oldu. Koreografiyi yapan Vartan Bassil'i ayakta alkışlıyorum hala! Süper süper süper!

Yapılan koreografi şişirme olsa da uygulama mükemmel olur diye düşünyordum, burada da yanılmışım.

Ritim kaçırmalar gözümden kaçmadı ama vücut hakimiyeti ve etkileyici figürler hepsini unutturdu. Turne halini de göz önünde bulundurarak not kırmıyorum çocuklar, bu kıyağımı unutmayın.

Organizasyon ve gösteri öncesi alanda vakit geçirme kısmı benim gibi sıkıntıyla kafayı bozmuş biri için gayet yeteriyle düşünülmüştü. Ayrıca canavar gibi ekibi de atlamayalım, şukusunu verelim.

Gösterinin sanat yönetmenliğini de üstlenen Christoph Hagel ve Sabina Chukurova'nın harika performanslarını da dile getirmeden geçmeyelim.
Bir tek klasik baleyi temsil eden abla tam olmamış. Onu da bir halledersek, süper olur. Ha ben ona ne kadar baktım derseniz... O da bana kalsın :)

NEŞELİ CUMALAAAARRRR!

2011-12-02T09:44:00.000+02:00

HAYDİ HEP BİRLİKTE!

Geçen Pazarın Şiiri - 20

2011-12-01T17:03:00.000+02:00

Bir ağırlık ki sırtımda

Bin yıldır orada sanki.

Toprak sarısı bir taş

Alev alev dökülüyor omuzlarıma.

Bir acı ki sanki

Bin yıllık yalnızlık

Bir benim başıma çökmüş.

Sanki bana yazılmış,

Kanımda kader gibi.

Dönüşü yok geçen zamanın

ve yuttuklarının.

Ağız dolusu bir ah nidasıyla

Yarım bir oh.

Yüklendiklerini dizerken

Önüne bir bir,

Hayattan çaldıklarının sefasıyla,

Çalına çalına teninden

Ne denli eksildiğinin cefası.

Bunlar okunacak işte

Bir kitap misali

Rafa kalkar gibi

Uzandığında ismiyle müsemma

Musalla taşına.

İndirmişsin küfeni nefeslerinden,

Hiçliğini bindirmişsin

Yüzü aşina, gözü yaşlı omuzlara.

Ama neticede halletmişsin,

Kağıdına basıp parmağını

Şapkanı alıp başına

Küheylan gibi ufukta seyredip

Gitmişsin

Ve kalmanın dönenceli acısında

İnsanların gönüllerine

Son bir defa düşüvermişsin.

Enfes: Şirince-Efes

2011-12-01T14:18:00.000+02:00

Düğün gezginliğim esnasında denk düştü ve Nesli'ciğimin sayesinde uzun yıllar sonra Şirince - Efes yapma şansım olmuştu. Keyfinin yanı sıra bizi kahkahalara ve hazza boğan rastlantılardan bir seçme yaptım, sizindir canlarım.

ÖNCE ŞİRİNCE:

Uğramadan Gelme

Küçük olduğuna bakmayın, turistik yer deyip geçmeyin. Bu minncaık dükkanda son yıllarda görmediğim kadar farklı ve güzel tasarım takıları bir arada gördüm. Fiyatlar ortadan fahişe kadar gidiyor ama her kese kendine bir yer bulabilir. Hiç olmadı gözünüz bayram eder.

Yemeden Gelme

Uzunca kıvrılan bir yolu takip ederken kaybolduk diye diye 3 kere ölüp ölüp dirildikten sonra birden kendinizi Şirince'nin meydanında bulacaksınız. Meydanda 100 yıllık bir konakta Artemis adıyla hizmet veren lokantaya oturduğunuzda enfes yemekler sizi bekliyor olacak. Biz saat itibariyle kahvaltıyı tercih ettik, hiç de pişman olmadık.

İçmeden Gelme

Her ne kadar önümüzde gördüğünüz kahvelerse de siz aldanmayın. Orası tadımın sonuna geldiğimiz yerdi. Pek çok yer sizi kolunuzdan tutacaktır ama siz dediğimden şaşmayın. Kıvırcık'ın Yeri şarap için tek adres! Gerçek kavurga lezzetini de tadım arasında kaçırmayın. Bizim gibi tadımın ucunu kaçırana kahve servisi de şahane. E ben de altında kalmadım, yengenin falına baktım o ayrı.

ŞİMDİ DE EFES:

Şirince turundan sonra ayağımıza üşenmedik Efes'e uzandık. Görmeyeli yeni bölümler eklenmiş Efes'e. (Muhtemel ki ekleneli çok olmuştur) Uzun ama keyifli bir turdu, hele o kafayla bayağı eğlendik diyelim. İki güzedi anı da fotoğraflarıyla paylaşmadan geçemeyeceğim.

Efes'in yolunu ararken bir tabela göreceksin, sakın şaşırma!

Çeviri dediğin yoruma açıktır, biz şukusunu verdik...

Kavram karmaşası fena birşeydir:

Dil bariyerine takılanlara: "Gerçek sahte saatler"

Bir Anda Oluyor İşte...

2011-12-01T10:47:00.000+02:00

Hepimiz 9GAG'le kafayı yedik, ben de kendimi alamıyorum ne yapalım...

Ama çok eğlenceli, kabul edin ;)

Ve bu tepki henüz hiç vermemiş olmama rağmen bana çok uygun düşerdi!

Ve Ruh Kışa Teslim Olur...

2011-11-28T10:58:00.000+02:00

Bazen oluyor öyle.

Bir sabah uyanıyorum, her şey çok güzel, o kadar ki duygulanmaktan gözyaşlarına boğulacağım. Havada uçuyor gibi yürüyorum ve aslında hiçbir sebebi olmuyor. Aslında dünkü gibi yolunda her şey. Yani yolunda ama yeni birşey yok. yeni olan tek şey belki son an farkındalığının getirdiği heyecan.

Sonra bir sabah uyanıyorum, her şey yolunda ama ben o yolda değilim. Çıkmışım raydan ayrı bir yere doğru sürükleniyorum havada. Oluruna bıraksam her şey gözden kaybolacak. Bırakmasam... halim de yok hevesim de...

Bunda havanın hiçbir payı yok artık çok açık. Dünyanın en güzel sabahlarından birine çıktım bugün ve kıymetini bilecek ruhum yorgun ve hüzün doluydu.

Hayata olan aşkım dengesiz vesselam. Ama şanslıyım ki bazen ben ona tutunuyorken, bıraktığımda da o beni tutuyor.

Bugün bu düşünce bile tüm güzelliğine rağmen bana hüzün veriyor...

* Fotoğraf: Bernard Safran

KALK KALK KALK, UYAN!

2011-11-28T09:54:00.002+02:00

HAYDİ ENERJİ ENERJİ ENERJİ!

Tehdit Değil Uyarı

2011-11-25T14:24:00.000+02:00

Pazartesi sabah ve Cuma öğleden sonra...

...işimi zorlaştırmak istemezsiniz.

O kadar düğüne böyle test...

2011-11-25T11:00:00.000+02:00

5. düğünümden dönüşü beklerken, havaalanında test çözeyim dediydim. Son soru bu geldiydi...

Paris Tefrikaları - 7

2011-11-25T10:00:00.002+02:00

PARİS'TE 3. GÜN / Tur Tamam Kafa Dinliyorum!

Paris'te 3. günümü genel turun ardından en çok görmek istediğim yerlere ayırmıştım. Museé Rodin bunların ilkiyse, Cafe des Flores ikincisiydi. Invalides'den Quartier Latin'e ilerlerken aklım Seine'e kaymadı değil, ama maalesef ki New York, Londra ve Prag'dan sonra tarih bir kez daha kendini tekrar edecek ve yine nehir turunu diğer görmek istediğim yerler uğruna es geçecektim.

O gün beni mahvettiyse Quariter Latin kaldırımlarındaki tezgahlar mahvetti! İnanır mısınız bu tezgahı es geçmeyi başarabildim! Ancak bir başka tezgahta dev pandispanya çöreği ve bütün bir clementine'in reçele dönüşmüş haline yenik düştüm...

Uzun bir yürüyüşün ardından Les Deux Magots ile Cafe Des Flores arasında kararsız kaldım. Sonuç Cafes Des Flores'dan yana olsa da aklım Les Deux Magots'da kalmadı değil.

Ezgi'yi ve dünyanın en kötü kadrajını

bir kez daha ayakta alkışlayalım, buyrun efendim!

Bu faslın sonunda artık pes eden Ezgi akşamki Oberkampf öncesi dinlenmek üzere hostele dönme kararı aldı. Ben de J'etem tarafından spontane bir st. martin gezisine çekildim.

Efenim rehberimden öğrendiğim kadarıyla bu kanal pek çok filme sahne olmuş, benim tek hatırlayabildiğim ise Amelié'nin balığını suya bıraktığı sahne oldu. Bilmem siz başka hangi filmleri çıkarırsınız. Hava güzel, gezmekten kafam güzel, değmeyin keyfime!

Çok sevgili J'etem yalnızca kanalı seveceğimi tahmin etmekle kalmamış, yiyeceğimiz kafeyi ve beni gezidreceği tasarım dükkanı da düşünmüş. Ve fakat dükkanın kapanış saatini düşünememişti. Tam kepenkler yarıdayken altından kaçmak suretiyle kendimizi içeri atmıştık ki tabii ki kapatmaya çalışan eleman engeliyle karşı karşıya kaldı. Anlamadığım iki cümlelik fransızca diyalogdan sonra adam bana fransızca birşey sordu ve J'etem "Sadece oui de!" diye beni aydınlattı. Sonradan öğrendim ki o tek kelimeyle aslında baktığım tek birşey olduğunu, sadece ona bakıp çıkacağımı ve çok zaman almayacağımı belirtmiş olmuşum :S

Chez Prune'de ikindi kahvesi

Kahve aşkımı da ihmal etmeyen rehberim beni bu küçük bistroya götürdü. Odaksız sohbetimizin ardından "Buranın kanal kıyısı keyfi meşhurdur" diyerek kahveden alkole geçiş için mini bir alışverişle kanal kenarına yerleştik ve Oberkampf saatimizin gelmesini bekledik, hem de hiç aylaklıktan kaçınmadan!

Önce zaman aheste akıyordu, sonra bir baktık ki neredeyse geç kalıyoruz! Zaman kavramım iyice kendinden geçti. Neyse ki toparlandık ve yola koyulduk. Oberkampf'a kalmadan arada bir yerde de Ezgi'yi bekledik aslında ama ne o yerin adını hatırlıyorum, ne de fotoğrafını çekmişim. Oysa ki çok renkli bir sokaktan geçmiştik...

Saat akşam yediyi bulunca aylaklık mesaisine devam

etmeleri için görevi ördeklere devrettik ve oradan ayrıldık...

Neyse ki grup sonunda toplandı ve gece start aldı. Ayaküstü birasıyla başlayan geceye İspanyol mutfağıyla devam ettik. Gecenin sürpriziyse J'etem'in ve Iwan'ın bizi tanıştırdıkları arkadaşının adeta Kıvanç Tatlıtuğ'un kuzeni olmasıydı. Ve evet bütün akşam çocuğun yanında bunun geyiğini yapacak kadar ahlak düşkünü olmakla birlikte en nihayet kendisini Kıvanç fenomeninin ne olduğuna dair aydınlattık!

Resimdeki Kıvanç'ı fark edebiliyor musunuz?

Şimdi buradan bakınca pek öyle değilmiş gibi geldi ama orada benziyordu yahu!

Geçen Pazarın Şiiri - 19

2011-11-24T17:50:00.002+02:00

Ufalıp ufalıp

Minicik kaldım

Sanki her an

Ayak altında kalıp

Dağılacağım

Hem her yerde gibiyim

Hem sanki az sonra

Sessiz sedasız yok olacağım

Etraf ne kadar kalabalık

Adım geliyor kulaklarıma

Herkes bana sesleniyor gibi

Ama işte ışıklı bir odada

Yapayalnızım

Bakıyorum uzun uzun

Sadece sessizlik ve kitaplarım

Bir de derin boşluk duygusu

Ama o apartman boşluğunun

Odama sızan mavi ışıklarından sanırım

Kendimi sıkıp sıkıp

Gece vakti caddelere

Kimsesiz sırlarımı

Açışım

Hem acı hem doğal

Bu denli yalnız kalışım

Hiç emin değilim ki

İnsansızlıktan mı

Yoksa biraz nankörce

Dillenen insafsızlıktan mı

İçimde saklı her şey

Kapalı kapılar taşıyarak

Açık olabimlek karşındakine

İnan ki kolay değil

Ama yolu yok ki

Başka türlü hayatı

Paylaşmanın...

İyiyle kötü, evetle hayır,

Olur da olmaz, durur da kalkmaz

İçimdeki o şeffaf duvar...

3 Dakika Mola!

2011-11-24T15:35:00.000+02:00

Sade, Şık, İçten, Enerji Dolu...

Bu akşamüstü rehavetinde kendimizi toplayabilmek için birebir

Enfes: Je Veux En Turc

2011-11-23T21:17:00.000+02:00

Hanım kızımıza Türkçe de yakışır...

Şarkılara geyiğine yazılan Türkçe sözler iyi olursa zaten çok eğleniyordum. Adamlar bir de ciddi ciddi yapmış yahu. Olmuş da hani.

Şişirmedir, balondur, Edith Piaf'ın eline su dökemezdir, sabun köpüğüdür. E ben bunların hepsini seviyorum ki zaten, Zaz da Je Veux de buna dahildi, şimdi tam oldu.

Paris Tefrikaları - 6 / Museé Rodin

2011-11-18T09:58:00.000+02:00

Bir buçuk ay ara vermek ayıp olmuş ama aklımın içinde kaybolduğum çoktur böyle...

PARİS'TE ÜÇÜNCÜ GÜN / Museé Rodin

Ne demiştik? Ben kalender meşrebim...

Her ne kadar St. Etienne'in Lyon'da olduğunu öğrendik sonra Ezgi meşrebimden ayrılsa da ben ruhen devam ediyordum. Çünkü çok uzun zamandır beklediğim bir ziyarete gelmişti sıra. Museé Rodin!

İsterdim ki şimdi size bunun önemini açıklayacak etkileyici ve unutulmaz bir anı tellendireyim. Ama maalesef öyle bir anım yok. Üstelik sanattan anladığım da yok. Peki bu manyak niye bu müzeye takıkmış?

Tek sebebi hatırlamadığım zamanda, hatırlamadığım bir filmde, hatırlamadığım oyuncuların bir gözümde yanık bir fotoğraf gibi asla tamamlayamadığım bir sahnesinin burada çekildiğini hatırlıyorum... Net olan tek şey eveki ışıktı. Bu evde, yani Rodin'in evinde... Ve o ışık beni buraya çekmiştir her daim. (Bu arada buradan yola çıkarak film Rodin'in hayatı filan olabilir mi acaba...?)

Ev çok güzel, bahçe çok güzel, ışık çok güzel... kim olsa sanatçı olur dedirten cinsten. Ha ben olsam olur muydum? Pek sanmıyorum! Ama belki sevgili durumundan güzel günleirm olurdu burada o zamanda yaşasaydım kim bilir...

Müzede hayran kaldığım o kadar çok heykel oldu ki, Seren'in Milano'da hakkımda yaptığı tespitin gerçekliği netlik kazandı. (Ben heykellerden heyecanlanıyorum yahu!) O yüzden sondan başa giden bir top 3 listesi yaptım. Alors!

- 3'ün 1'i -

Le Main de Dieu / or La Création

Üçüncü sırayı iki heykel paylaşıyordu, seçemedim ve ilginizi çekecek de bir ara başlık arıyordum... Tanrı'nın Eli / yahur Yaratılış burada net çıkmasa da karşısına geçtiğinizde sizi romantik değil ama varoluşçu ruhunuzdan vuruyor.

- 3'ün 2'si -

Le Sommeil

Huzurlu, derin ve sessiz... Uyku kaybettiğim ve buldukça ertelediğim bir parçamı hatırlattı bana...

- 2 -

Eve

Rodin'in bu hüzünlü heykeli yapışı Atatürk'ün doğum yılına denk geliyor. Bakışlarını ve başını neyden kaçırdığını bilmiyorum ama konumlanmasıyla figürün buluşmasından doğan hüzün oldukça etkileyiciydi. Söz verdiğim gibi karşısından ayrılıp sergiyi tamamladığımda dönüp bir kez de Jüli için baktım ona...

- 1 -

L'eternal Printemps

Paris'teki en etkilendiğim heykel bu değil ama ikinci sırayı yine bu evdeki halefleriyle paylaşıyor. Sonsuz İlkbahar diye çevirebileceğimiz ismiyle gönlümde taht kurdu. Neden sadece bronz verisyonunun fotoğrafını çekmişiz bilmiyorum...

Eserler ve ev kadar bahçede de kendinizi kaybediyorsunuz. Belki buraya her daim dönüp dönüp gelirken bulabilirsiniz kendinizi. Sanırım bu yüzden oraya ayrı bir giriş verip, ayrı bir sembolik (1 euro) ücretlendirme yapmışlar.

Evin önünden inen merdivenlerden baktığınız çalılıklarla çizilmiş havuzlu bahçenin sonundan yine çalı taklidi kapılarla geçtiğiniz bir toprak kısme geleceksiniz. Orayı geçtiğinizde karşınızda toprak ve ağaçlıklı bir açık alan ve davetkar banklar bulacaksınız.

Heykeller, ön bahçe, her şey nefis ama o banklar... Hazırladığım ölümcül turların arasında benim değilse kesinlikle Ezgi'nin hayatını kurtardı. Kendimizi banklara bırakırken garip hissetmedik değil, ama kendimizi alamadık. O esnada hemen solumuzda piknik yapan aileyi fark edince o gariplik de kalmadı zaten!

Kendimizi toplayıp da nihayet banklardan kalktığımızda az önceki girişin solunda yer alan ve ön bahçeye dek uzanan mini ağaçlık alandaki açık sergiden başladığımız yere döndük. Ve tabii ki ZNS'nin hediyelik eşya dükkanından sonra bir müzede en sevdiği ikinci yan sanayi alanına ilerledik; havuzlu bahçenin sağında yer alan kafeye!

Kendimize güzel olduğunu ümit ettiğimiz

ancak vasat çıkan birer çorba ısmarladıktan sonra

dondurmasız kalkmak olmazdı.

Buradan Quartier Latin'e gitmek üzere ayrılırken ccC'ye yeni bir boyut katacak bir açılım bulduk:

Sırada Ne Var? Quartier Latin, Cafe des Flores, St. Martin kanalı, Oberkampf.

BONUS: Heykelleri soraladık ama bir bonus ödülü vermeden geçmek olmazdı, hele de Rodin'in Beyoncé koreografisine dahi ilham verdiğini keşfedince!!!

1 saniye Mola!

2011-11-17T11:30:00.000+02:00

Seviyorum böyle komiklikler şakalar...

Hediye Siparişim Var!

2011-11-17T11:08:00.000+02:00

Yeni Yılın Yaklaşmasını Kutlayalım mı? ....sonra az kalmasını, son geri sayımın her günü sonra da gelişini kutlarız :D

Sabah mönüsü bu;

Akşam mönüsü de bu ossun!

Beni bilen bilir, kahve ve çikolata dendi mi sınır tanımam!

Geçen Pazar'ın Şiiri - 18

2011-11-11T17:17:00.001+02:00

Bir dün gördü gül yüzüm
Gül ki dikenleri
Bir kılıç gibi
Dudaklarıma dayanmış
Kana kana içine
Çekiyor çığlıklarımı
O gül ki gün yüzü görmeden
Karanlığa açtı yapraklarını
Bir bir çekildi topraktan
Işıl ışıl günlere sakladığı umutları
Kök salmış gibi ağlamaklı duvarlara
Çıkamıyorum içinden
Bitmek bilmez yalnızlıklarımın

Minik bir mum alevi

Kadar kaldı bekleyişim

Beklemekte sebat edişim

Dönüp gidemediğim için

Yani aşktan arta kalan

Yarım bir gurur için

Hala saklı inancım

Perdeleri çekip de

Sırtımı soğuk toprağa vurduğumda

Boşlukta kalan kalbim

Birşeyler söylemiş olsun diye

Anlam için her şey

Bir neden

Ama boşluk aynı boşluk

Yüzyıllardır hep orada

Hiç eksilmeden

Yazık ki kalkmayacak oradan

Ta ki bedenimden

Çekip kapıyı

Su misali akıp gitmeden...

Bir Teselli Ver feat. Jessie J

2011-11-10T10:11:00.000+02:00

Madem geldik yine dükkana, züğürt tesellisini çok görmeyelim...

HIMFS...

2011-10-31T16:54:00.000+02:00

Henüz ne neşemi, ne kelimelerimi ne de iyimseriğimi toplayamadım.

Ve sabaha karşı rüyamda yağan yağmur hala içimde sürüyor.

Gidenler geri gelmiyor ve yenileri henüz kapımı çalmış değil. Eski bir koku geldi yapıştı zihnime, çıkmıyor izi.

Ama yarın yeni bir gün.

Yarın bu mahsunluk değişebilir.

O zamana dek dinleyin, sakinleşin, ruhlarınızı el ele verin. Geliyorum...

Geçen Pazarın Şiiri - 17,5

2011-10-28T16:23:00.001+03:00

Sonbahar rüzgarlarıyla

Ara sokaklarda kilise çanları...

Yine aşkları sürüklüyor,

Yüzleri yaklaştırıyor...

Benim içimde

Tüm pencerelerim açık kalmış.

Serinlikler kırıklarımı

Süpürüyor.

Kağıtta gidip gelen

Kurşun kalem sesleri...

Yeni bir hikaye için

Güne umutlar doğuruyor

Ve ben kendi adıma

Bir tane tutuyorum ki

Bambaşka bir sükunet

Çöküyor ellerime...

Masalarda fısıltılar..

Kaldırımda bozuk paralar..

Bu semt bana

İçimi ısıtan filmleri hatırlatıyor.

Yeniden canlandırıyor.

Her gün sabırla taşıyor adımlarımı.

Adımlarım sokak sokak

Sıkıntımı dağıtıyor.

Yolda gülümsüyorum kendi kendime.

Biraz hüzün biraz huzur...

Mahalleme güz ışıkları vuruyor.

Sonbaharın sesinde ne varsa

İçimi rahatlatıyor.

Tüm bir yılın ifadesinde

Ela gözler gibi güz.

Renkeleri konuşturuyor,

Ruhumu yeni bir dille

Buluşturuyor

Ve geçip gidiyor nihayet.

Benim de saklanma

Zamanım geliyor sokaklara

Ve yeni rüyalara dalıyorum.

Kimbilir ne zaman

Biri gelip alacak beni bu mahmurluktan.

Yeni bir sayfa açılacak.

En mutlu zamanlarım kaydolacak.

Sonunda gözyaşlarım

Silinecek ruhumdan.

Geçen Pazarın Şiiri - 17

2011-10-28T00:07:00.000+03:00

Upuzun sürerken günler
Sevdiğim şarkının en son
Satırına yetişmiş gibi,
Gömdüğün seneleri bir vuruşta
Döken bir şiirin tek bir
Dizesini hatırlayabilmiş gibi,
Seneler önce gitmiş
Döndüğünde zamanını geçmiş
Acılarını aynı bulmuş gibi
Döküldü bakışların omuzlarıma.

Vakit yazı vurmuşken
Ve ben yüzyıllık yalnızlığımı
Balkona kurumaya sermişken,
İçimdeki koca boşluğa neredeyse alışmışken
İsmim aktı dudaklarından.
Yeniden yıkandı ruhum sesinin sularında
Ve yeni daldığı uykudan uyanmış gibi
Gözleri kısık bir merhaba kopmuş ruhumdan.
Sabahın ilk ışıkları vurunca
Yarı aralanmış gözlere
Bir anda alna düşen sızı gibi
Yüzün yankılandı göz kapaklarımda...

Henüz yenik çıktığım bir savaşa
Yeniden,
Daha yaralar yerli yerinde
Apaçık dururken girmiş gibi.
Girerken tüm silahlarımdan
Arınmış,
Her şeyimle son bir darbeye hazır,
Yürüyorum sevdan üstüne.
Başım dik, yalpalarken kalbim
Son haykırışta
"Ya istiklal ya ölüm" der gibi.

Yani mühürlenmiş dudaklarımda
Ya sevdan
Ya da nihayet
Hayattan,
Yaşayabilmekten boşanan dirayet
Ve son kırıntıları da dağılmış
Sallanan bir kifayette sözler...
Yani en nihayet
     yarıda kalmış bir kalem gibi
  zihnin, zamanın ve
           onulmaz sızılarımın
                    sessizliğinde süzülmek

...

Suskun Hafta

2011-10-27T17:15:00.000+03:00

Bu Hafta Sustum

Hiç içimden gelmedi konuşmak.

Hiç içimden gelmedi gülmek.

Hiç içimden gelmedi yazmak.

Ama diyemem ki hiç konuşmadım, gülmedim, yazmadım... Yine de elimden gelmedi paylaşmak... Biliyorum ki sizin içinizden de ne okumak geldi, ne de duymak neler düşündüklerimi, hissettiklerimi.

Bu hafta sarsıldık... Çok sarsıldık... Yine yıkıldı yürekler, biz belki uzaktan bir kez daha sıyırdık kurşunu. Ama isabet etmeyenimiz oldu mu yine de?

Ama birlikte bir kez daha rüştümüzü ispat ettik, hem de çok uzun bir aradan sonra. Eksiğiyle gediğiyle, kıymeti bilinmese henüz belki yerine ulaşmasa da gördük ki sandığımızdan çok daha fazla iyilik varmış, hala kalmış buralarda da...

Üzgün, buruk, acı ve gayret dolduk. Ağladık. Hem de nasıl, hem de ne çok, hem de el ele!

Biliyorum ki kötülükler sona gelmiş değil ama yine de topladıkları kolileri getiren minik elleri görünce, bir ince tatlı derin sızı girmedi değil yüreklere...

Ve daha neler neler...

Şimdi Herkes Gitti...

2011-10-21T12:23:00.000+03:00

Şarkının sustuğu bir anındayım sanki gecenin. Az önce burada kalabalıklar vardı, bitmek bilmeyen kutlamalar. Dün yoldaydık, bugün vardık ve şimdi onlar devam ettiler. Ben… Ben asılı kalıyorum zamanın anlamsız bir yerinde.

Bu benim dileğimdi. Bir dilekte bulunmanın anlamını bilmeden tuttuğunuz dilekler vardır ya. Sonra olduğunda beklemediğiniz bir halde yakalanırsınız.

Zamansızlık diledim ben. Geçmeyen bir zaman, büyümeyen bir ruh. Ve direndim zamana. Kanımın son damlasına kadar. Sandım ki çünkü hep öyle kalır. O anda benimle birlikte havada asılı kalır.

Sandım ki anlar kalıcıdır. Halbuki bir tek ben kalıyordum geride. Vapurun gerisinde uzayan dalgalar gibi geçiyordu her şey. Ve ben kalıyordum...

Kalıyorum, çok geride bazen, bazen de hemen ardında son bir sarılışın… Asılı kaldıkça uzuyor ruhum ve ben dileğimi geri alamıyorum. Almak istediğimden yine de emin değilim bir yandan. Suskunluk hakkını kullanıyor zihnim ve ben etrafından yollar, yıllar ve baharlar akıp giden şu halimi öylece oluruna bırakıyorum.

"Hayra yor, hayra çıksın"

Not: Daha iyi bir görsel versiyonu koymak isterdim ama buradaki yorumu bambaşkaydı...

Günü kapatırken...

2011-10-20T18:20:00.000+03:00

Akşamdan akşama değişiyor şehir.
Akşamdan sabaha değişiyor dünya.
Günden güne değişiyor ruhum.
Her güne yeni bir yüzle uyanıyorum.
Başımda ağır rüzgarlar,
Gözümde bıçaklar,
Ruhumda çiçekler kimi zaman...
Ağzına kadar özlem dolu kalbim,
Olur olmadık hüzün bu yüzden.
Yerli yersiz düşürmek dudaklarımı,
Akıtmak dudaklarım üzerinden yaşlarımı.
Birikinti birkinti
İçimin nemli toprakları.
Gereksiz bir yorgunluk
Ve yalnızlık duygusu...
Hiç geçmiyor içimden
Ölüme yatmak kuşkusu.
Gün içinde kaybedip bilincimi
Garip hallerde yakalıyorum kendimi.
Birinin ardından bakakalmışım mesela...
Kalabalıklar içinde, kahkahalar içindeyim...
Çoğu zaman bir masa başında
Artakalmışım günün götürdüklerinden,
Kıpırtılar baş göstermiş yer yer yeniden.
Ser verip sır vermiyor, kimin için bu hüzün?
Aşk için bazen;
Binbir isim, yüz,
Binbir sesle burkuluyorum.
Korku için bazen;
Bu ellerden
Bir iz bırakmak telaşında...
Yokluk için, kapanmayan yaralar,
Karmaşık ruh hallerim için.
En nihayetinde herkes
Kendi yuvasına çekilip
Kepenkleri indirince kalbine,
O hiç geçmeyen çocukluk
Halime çöküyor asıl hüzün.
Ne derdi olur ki bir çocuğun?
Belki büyüme korkusu,
Belki de sadece
Bir babanın ardında
Bıraktığı son izlerinin de
Silinme korkusu.
Nasıl bir yokluk onunki?
Hissettiklerinden düşünmeye
Hali yok.
Yine yorgun argın geliyor
Günün sonu.
Renkli rüyalar öncesi
Karanlık kuşağı iniyor göz kapaklarına,
Perdeyi çekiyor benliğine,
İçine çekiyor koca bir akışı
Gece uykusu.

Durum Raporu

2011-10-20T15:56:00.000+03:00

Bir sıkıntı, bir gariplik, bir kaydırak gidiş...

Değişkenlik huyumdan ve doğuştan. Tamam ben de huysuzum ama havada asılı duran bir hal var, o benden beter sanki. Hava güneşli bile olsa bir ihtiyarın gizli inadı gibi rahatsız edici.

Anlamadınız di mi?

Çok normal, ben de anlamıyorum.

Özetle bir hal var üzerimde... Bir hal var hayatta... Bir sıkıntı, bir gariplik, bir kaydırak gidiş...

Ham, Yanlıştan Beter Bazen

2011-10-19T14:28:00.001+03:00

Malzeme bol, kıvam nerede?

Yerli imalat oyunların da tiyatroların da artması mutluluk verici. Bu doğru. İlginç işlerin ortaya konması da bir gerçek. Ancak bunların kültürel anlamda yarattığı katkı biraz muallakta. Gnlev yapımı Yüksek Derece de bu aileye katılan dişe dokunur üyelerden olabilir, zamanla...

ARTILAR

+ Tek başına oyunu izlenilir kılan performansın sahibi Uğur Küçükdağ
+%100 yerli yapım
+ Müzikler (O araya giren anlamsız şaka çabası şarkı söyleme kısmı hariç tabii...)
+ Prodüksiyon - kasıt dekor, ışık, müzik, gala organizasyonu, afişler vs. vs. vs.
+ Tanıtım

BONUS: Seyirci ilgisi

EKSİLER

- Bütüne tamamlanmayan kurgu
- Olgunluğa erişmemiş senaryo
- Senaryonun dili (Yazarı görmesem kötü bir çeviri zannedecektim, hatta bilmeme rağmen iki kere kontrol etmişliğim oldu)
- En iyi tabirle düşük enerjili oyunculuklar diyelim biz... Olmadı mı olmaz bazen...
- Çooooooooooook uzun, hele bu oyun için gereksiz derecede çoook uzun hem de... Yönetmeni makastan kaçınmamaya davet ediyorum.

BONUS: Samimiyet sorunu...

Ekibin kendisi oyuna kaptırmadı ki biz kaptıralım. Ama tekrar etmek gerekir ki buradaki ana etken metin kanımca. İyi bir konunun yeterince işlenmeden sahneye atılması, kötüsüyle karşılaşmaktan beter bazen. En nihayetinde hamlığını atmamış bu yapımı izlemek, iyi başlayan bir gecenin yarım kalması gibi. Nasıl olduğunu anladınız siz! Fena mı fena...

Sevdiğimiz Buluşlar - 4

2011-10-19T11:57:00.000+03:00

Warning! For bosses and nudists only.

Kendimi tekrar çok derdim olmadığı gibi, pek de düşmek istediğim bir şey değildi ama görünce dayanamadım. İnsanlık nereye gidiyor...?

Patronuna erken bir yeni yıl hediyesi arayanlar veyahut kahvaltıya çıplak oturan sevgilisinin sandalyeye bıraktıklarına takanlar! Buyrun...

Daha insani tasarımlar için: Çeşitli Oturmalar

Geçen Pazarın Şiiri - 16

2011-10-19T11:37:00.000+03:00

Kirli sakallarında ılık şarap kokusu

Üşümeler ellerime uzanmış

Koltukta bir roman yanıyordu sanki

Alevleri pencere pervazına yansıyan

Gece alacalı, sağır bir uykuda gibi

Sokaklar susmadalar

Olabildiğince yalnız

Sesi olmayan çığlıklar vuruyor yatağına

O korkuyor gözlerini kapamaya

Bir şeyden kaçıyor gibi

Bir hayalden belki de

Acı dolu anılardan, yarı yanmış kağıtlardan

Yağmur başladı çatıda yürümeye

Ayak sesleri bir kadını andırıyordu

Ve kimileri ağlıyordu perde aralıklarında

Soğuk, rüzgarlı, keskin bir geceydi

Cesaret isterdi yüz yüze gelmek

Ve bunu bilircesine gün doğumuna dek

Herkes kendi kuytusunda ağladı

*İlüstrasyon: Sugarcream (deviantart)

Ve Gecenin Çiftini Alkışlarla Alıyoruz...

2011-10-18T16:30:00.000+03:00

Bu gerçek bir düğünden bu arada... (Elizabeth-Messina)

Bunca düğün gezdim - artık bunu bir ayda 6 düğün gördükten sonra izninizle göğsümü gere gere söyleyeyim - ama bir adaşım vardı ki gelinliğiyle de düğüne giriş şarkısıyla da tam gönlüme göreydi.

Diğer gelinlerimiz damatlarımız alınmasın, onlara da laf yok. En nihayetinde bir takım oyunuyla altının en güzel döneminde şehiriçinde ve dışında yaptıkları evlilikleriyle beni mutlulukta ve Türkiye ekonomisinde zirveye taşıdılar!

Gelinliğin fotoğrafı yok ama işte giriş şarkısı:

Benim gibi Kimbra hastası olanlar için favorimi de yeniden paylaşayım: Plain Gold Ring

Sevdiğimiz Buluşlar - 3

2011-10-18T14:40:00.001+03:00

İçimdeki düz adam eve sanat taşısa, bunu taşımak ister.

Plastik sanatlar insanı değilimdir ama resimle heykelin arasında kaldığımda heykelden daha çok etkilendiğim söylenir. - Evet üşenmedim bir bilene danıştım, hem de Floransa'nın orta göbeğinde gecenin köründe, onun yorumu bu -

Kast edilen etkilenmek buradaki gibi değil tabii, ama bunu görünce de paylaşmadan edemedim. Kendi kendine durup da, 'Ha ben bi Herkül yapam da suratına oturam' diyen zihnin elinden öpeyim.

Eser hakkında mantıklı bilgi: Fashion Architecture Taste mimarları tarafından tasarlanan bu tabure köpüklü lastikten üretilmiş. - Ki biz bu maddeyi stres toplarından tanıyoruz - 'Soft Hercule'ün de içinde yer aldığı serginin diğer örnekleri için: From Now to Eternity

Bu mimarlar girişiminin başka ilginç ve hoş örnekleri için: Heroes of the Invisible

Sanırım Böyle Bir Şey Arıyorum...

2011-10-12T10:08:00.001+03:00

...ama yine de hep daha net bir işarete ihtiyacım oluyor... :/

Geçen Pazarın Şiiri - 15

2011-10-12T00:34:00.001+03:00

derin bir hüzün

ve derin bir sükut

daimi sakini

bu gözlerin

bulutlar, kuşlar ve çatılar

ve dudaklarının

engin sessizliği

şimdi bir gezginin

rüyasındalar

çabalar, çırpınışlar,

derinden derine kayboluşlar

sonra senin nefesinde

kendini buluşlar...

heyhat! akıp gitmede

hayat

ve cihana inat

yüzümdeki çizgide

binbir kanat çırpışlar

martıların haykırışları

ve yine bir cesedi

kıyıya vuruyor dalgalar.

hoşgeldinin bir başka deyişi:

hoşçakallar...

Ne Güzel Demiş Onno Abimiz...

2011-10-11T16:55:00.001+03:00

Anlatırsın anlamaz.

Söylersin dinlemez.

Yazarsın okumaz.

Söylendikçe söylenir döner aynaya bakmaz.

Ha baksa anlar mı? Bilinmez diyelim kibarca...

Ama bir katlanırsın iki katlanırsın, kriz mriz demezsin sonunda.

Zira her türlü zihinsel kabızlık bayar bir yerden sonra.

Baydı da...

"Evet efendiler, sizi İzmir Marşı'yla uğurluyoruz şimdi. Görüşmemek üzere!" diyebilsek keşke bazen...

Açıklayıcı olabilmesi adına bu meselenin gizli öznelerine aşağıdaki parçayı gönderiyoruz:

Geçen Pazar'ın Şiiri - 14

2011-10-05T00:26:00.007+03:00

Havasız ve kimsesiz bir gece

Ait olduğu tenhalıkta

Bir sahile uzanmış yatıyor.

Öylesine halsiz, yorgun ifadesi

Vurmuş dalgaların beyaz sakalına.

Kimsenin sözü yok dilinde

Bir diğerini avutacak.

Havasız ve sıcak mutfağından odanın,

O aynalı penceresinden

Kendi bitkinliğimi izliyorum gecenin yüzünde.

Kırık bir aynanın

bükülmüş yansıması fayanslarda,

Gözlerim alev alev dökülen yaşların ardından.

Bir kısım fotoğraflar dolapta,

çalınan anlar hayattan...

Anlamak yıllarla gelen,

İnsanın içine işleyen,

Yüzdeki çizgilerde beliren...

Bir kırık ayna masada uyuyakalmış;

Çatlamış göz kapaklarında benim yüzüm...

İfademde burukluk, bitkinlik, kabulleniş...

İfademde korkuyla mutluluk karışmış;

İfademe hayat karışmış.

Ve nihayet -sanırım- hayatıma

Aşk karıştı yavaştan.

Üzerime sinen kokudan

Yeni bir hikaye seziyorum.

Tedirgin bir huzur yayılmış tenime;

Bir kısa bir uzun soluğum.

Sonunda diyorum,

Dip köşe, baştan sona

- bir şekilde - yaşıyorum!

*Resim: Robert Finale

Sevdiğimiz Yaklaşımlar

2011-10-04T14:02:00.000+03:00

Nişantaşı Kırıntı'nın tuvaletinde gördüğümden beri vurgunum buna! Afişini bulan gören varsa n'olur ses etsin!

Paris Tefrikaları - 5

2011-10-03T16:53:00.000+03:00

Paris'te Gece Görüşü

Guinness rekorlar kitabına girmeye aday şehir turumuzun ardından J'etem'ciğim bizi Paris'te bir Cuma gecesine davet etti...

Paris'te İkinci Gün - Akşam

Dünyanın en iyi arkadaşı olarak benim seçtiğim caz barı kontrole gitmiş ve son derece turistik ve vasat bir yer olduğunu keşfettikten sonra planı yedeklemişti. Bizse henüz tüm bu bilinçten habersiz kendimizi bir kez daha McDonalds'a attık. (Evet evet biliyorum, istediğiniz kadar kınayın, bizim de kendimize göre sebeplerimiz vardı... İleride siz gurmeleri de memnun edecek bölümler olacak ;) )

Aşırı kalabalık ve bittabi ağırkanlı McDonalds sırasından menülerimizi kurtarabildiğimiz anda kendimize bir köşe bulma savaşı başladı. Bistroların cennetinde McDonalds bu kadar kalabalıksa bir bildikleri vardır dedik :P

Yüzümüzdeki endişenin sebebini bir bilseniz!

Şaka bir yana tam hamburgerlerimize gömülmüştük ki Ezgi'ciğim dönüş biletinin adreslediği St. Etienne'e nereden servis olduğunu sordu. Bunun üzerine dehşete düşen J'etem bizi o korkunç gerçekle yüzleştirdi. Şoku atlatmaya başladığımız noktaya kadar St. Etienne Havalimanı'nın Lyon'da olduğunu ispat etmek için anlamsız bir enerji sarf etmesi de cabası... Maalesef hala muallakta kalan teknik hata sonucu Ezgi dönüşünü Paris yerine Lyon'dan almıştı. Her ne kadar akşamımız minimum derecede terörize olmuşsa da atlatması zor bir geceydi diyelim...

Neyse ki kendimizi toparlayıp bir çözümün arayarak bizim vasat bardan sevilen bir bistroya doğru yola koyulduk.

İyi ki bu esnada Centre George Pompidou'nun yanından geçmişiz, zira bir daha fırsatımız olmayacaktı. (Kimseyi kızdırmak istemem ama J'etem mimari harika dese de benim kanım pek ısınmadı. Ama değeri duvarından ziyade içiyle ölçülür pek tabii, bir dahaki sefer listemize aldık tabii...) Yürümeyi severim ama bir an yol bitmeyecek sandım. Ile de la Cité'nin bir yanından öbür yanına vurup Centre Pompidou'yu da geride bıraktıktan kısa bir süre sonra bistromuzu bulduk.

Her derdin devası belli...ve ben tatlı şarap severim ne var!

Büyücek bir masada oturan iki kişinin yanına beş kişilik bir ekip olarak konuşlandık. Pek tabii amacımız sonra bu kişileri def etmekti ama oldukça dişli çıktılar. Bir müddet dikkatimizi yemek üstüne utandaman sipariş edeceğimiz atıştırmalıklara verdik. Ama en nihayetinde aramıza başka arkadaşların da katılacağı netleştiğinde bu savaşa bir son vermek zorundaydık. Kim kazandı dersiniz?

Tabii ki biz! Ki daha Ivan gelmemiş, siz düşünün...

Mebzul miktarda şarap, atıştırmalık ve muhabbet sonrasında, kadro da tamamlanınca sıra Duc des Lombards'a gelmişti. Yerlerimizden doğrulduk ve yola koyulduk.

Ve işte Ivan da gelmişşşş...

İçeri buyur edildiğimizde alt kat tıklım tıkıştı. Üst kata yönlendirildik. Üst kat da tam aksine Bizi beklermişcesine bomboştu. Balkon kenarına sahne tepesine bir güzel yayıldık. Beyler biraya devam ederken Ezgi'yle bende hal kalmamıştı. Soda ve su en yakın arkadaşlarımızdı seçenekler arasında. (Galiba Ezgi kola içmişti, amaan geçmiş zaman ne önemi var!) Müzik bir yana piyanoyu çalan arkadaşımız hayli ilgimi cezbetti ama o kısımlara girmeyelim - zira davulcunun hatrı kalır ;)

Bu fotoğraf uzun süre masaüstümdü işte...

Düz adam yorumlarımı kendime saklayıp geceye devam edersek... çok da başka bir şey yok. Jam session yıkmasa da dinleniyordu. Bizim keyfimiz yerindeydi. Dönüş otobüsümüzdeki manyak siyahi arkadaşlarla rastlaşmamız ve bize sarmalarını saymazsak, iyiydi iyi.

Orada olanlara kulak kabartmaya meraklı gençler için bir dünya kafamla aldığım iki parça kayıt, sizin için geliyor...

Varan - 1

Varan - 2

Her şey bir yana, Frankestein ailesinin Fransa'ya iltica etmiş Türk hali gibi değil miyiz?

Kendinizi Nasıl Tanımlarsınız Demiş Ünlü Şair...

2011-10-03T15:30:00.000+03:00

Pazar sabahı 10-11 sularında uçağımızı beklerken en sevdiğim bekleme eylemlerinden birini yapıyordum. Dergide test çözmek. Ve son soruda beni nakavt etti. Bu soruyu bu ayda bana denk getiren arkadaşı alnın öperek Kanarya Adaları'na tatile uğurluyoruz. Bir başka ay cevabım çok başka olabilirdi ama o an altınca düğünden dönüyordum ve önümde 3 adet daha vardı hali hazırda...

Enfes: Antalya Havalimanı

2011-10-03T11:43:00.000+03:00

Orada bulunma vesilesi de güzeldi ama kendi de güzel =)

Geçtiğimiz cumartesi bu anlata anlata bitiremediğim düğün maratonumun en önemli günüydü. Gün Antalya'da son buldu ve sabah 11.20 (rötarıyla 12.00) uçağıyla dönüş için ikinci kez havalimanındaydım. Havalimanına erken gidenlerdenim. Rahat gidip, sıra vardı, yoğundu stresi çekmeden girişimi yapıp, kahvemi içmeyi severim. Kahvaltımı da buraya saklamıştım bu yüzden.

Ama telaşa hacet yok. Ne bir yoğunluk söz konusu, ne de karmaşık bir plan. Hem yurtiçi hem yurtdışı uçuşların aynı yerden verildiği bir havalimanı için son derece muntazam ve kullanışlı bir yerleşim söz konusuydu.O denli derli toplu tasarlanmış ve huzurlu döşenmiş ki, keyfi çıkmış ortaya.

Ama en sevdiğim kısmı söyleyeyim mi? Uçağa girişin yapılacağı kapıların yanlarındaki kafeler. Hele benimkinin hemen dibindeki Via Cafe'de yediğim omlet de, uçakları izlemek de, hızlı ve dikkatli hizmet de harikaydı!

Bir gün içinde İstanbul'da nikah şahitliğinden Antalya'daki akşam düğününe yetişme telaşından sonra canıma değdi vallahi!

Mini mini, hanım hanımcık :S :)

Mola! MFÖ'den Geliyor!

2011-09-30T09:59:00.000+03:00

İŞ HAYATIMDAKİ SORUNUMU ANLADIM!

Aklıma sordum. Dediğine göre ben gönüllülük için yaratılmışım.

Midem cevap verdi: "Ama dünya öyle değil maalesef..."

Eğer yukarıdaki düsturu takriben bir sekiz sene evvel sindirmiş olsaydım, bugün daha iyi değil belki ama daha gerçekçi bir aklım olmaz mıydı?

Senelerce ZNS artık para kazan diye isyan ederek beni adam etmeye çalışan emektar dostlarıma gelsin...

Orijinal kayıttan dinlemek isteyenler için: