Fena mı Ettim

Heyecanımı sizle de paylaşayım dedim.

Hazır havalar düzene bağlamışken, yerimde durmuyor ve düzgün düşünemiyorken, şuursuzluğumun tavan noktası olmadık işlere kalkışmak için en uygun zaman dedim.

Buna sizleri de alet edeyim istedim.

                                                      Oldunuz da...

=)               

http://www.youtube.com/watch?v=1rPvSC5UqLk

Paris Tefrikaları Yakında Burada!

Tüm huysuzluğum gidince geçti :) Yerine de bir yazma hevesi geldi. Her ne kadar insan kafasında kurduğuyla yerin bulduğunu birleştiremese de, bunu bekliyor. Ben de bekledim, bulamadım da... Ama tüm seyahatlerimde olduğu gibi bulduklarımdan pek mutlu oldum ...

Biraz maceralı oldu ama geldi de bitti bile.

Paris'le tanışma anımız ve ilk sohbetlerimiz için takipte olun :)

İçime Huysuz Şirin Kaçtı :S

Aslında benim Londra'ya gidesim var. Ama insanoğlu aç gözlü işte. Oraya kaç kere gittim, başka yer de göreyim, her yeri bitireyim sonra tekrar giderim...

Üstelik de o gri şehrin mimarisini bir ben beğenmem, gel gelelim bağlanmışım bir kere.
Tüm bağlandığım şeyler gibi fark etmeden hem de...

Ama bu beklenmedik hoşlaşma bir başka yazının öyküsü olsun.

İşin özüne gelirsek...

Daha gitmeden küstürmek istemem Paris'i, ama ilkokul aşkımdı Paris benim. O durdu ben büyüdüm, şimdi bunca yıl sonra bulunca insana yavan gelmez mi?

Görüciiz....

She's Got A Ticket To Ride!

Durup durup gitmelerimin gelmesi kimse için sürpriz değil, bu bir tek benim başıma da gelmiyor üstelik. Ama gerçekten durup durup giden şanslı insanlardan sayabilirim kendimi.

Bu yıl bir değişiklik olarak hevesimin sönük bir balon gibi kalması bir gündem oldu yalnız. Bu seyahatlerimi saçma ayrılığımsı olaylarca öncelenmesi de.

Evet olaylar önceliyor, seyahatler takip etmiyor onları. Gitmeler hep var, birilerinin bana gelip gitmesi ise daha tesadüfi.

Gitmek bir alışkanlık oluyor bu bir gerçek. Ben tam kaptırmış değilim, ama bir fena gönüllüyüm ki buna!...

Şimdi geri sayımda 3'teyiz...

Bir gün bir 0'a geliciim ki, dönüşü olmayacak. Ama bu iyi birşey mi ki?...

FENA HALDE BİR ŞEY YAPASIM VAR!

Bir müzikal yapmak istiyorum. Ne var bunda? N'olur n'olur n'olur, izin verin de sevdiğim işi yapayım. Lütfen, bırakın işimi yapayım!

Sabahlara kadar detay düşüneyim ve bunu zamansız ve sırasız yapayım ki her şey biribirine karışsın ve beynim gün boyu patlamak üzere çalışsın ve sonra gece heyecan ve hezeyanla bitap vaziyette ayakta kalayım.

Ve sigara içmediğim için bu tadım hep yarım kalsın. 

Tüm olanlardan sonra ve bu kadar yıl sonra, bana hala hiç de zormuş gibi gelmiyor. 

Tek isteğim var, bu müzikalin içindeki kimseye bunu anlatmak zorunda kalmayayım.

Ay bu yazı hiçbir şeye benzemedi biliyorum, boş boş bakıyorsunuz şimdi ekrana.

Halbuki bunu sahneleseydim, çok severdiniz!

Ama işte... :(