27 - Closer to the end anthem

It sounds so 27, like an early grief of 30...

It's not that I'm a feminist, but today it feels SO and MUCH MORE true than any other day...


Would it be, really, nothing without me? Then why I don't feel that way, why I can't believe?...

Mola! Almost Club 27

Did you know that there is another club for failing twenty-seveners?

... and it's still cool if your rock even just by a note.
And give the rest one more club to hang out. That's mine... called 'Almost...Only' 
Full of many almosts and if onlys. I thought I put up the shatters for that one. But I guess they keep looking back at me with big open eyes expecting me to finally understand that there's no getting over with for someone obsession is a way to make the day.
Anyway...
There's alwayd good music to linger on behind walls... and that just relieves me.

27 - Bakın Son Kez Söylüyorum

Ben bu yaşa çok umutlu girdim ey sikrıtçılar, hiç laga luga etçek köşeniz kalmadı! 

HANİ NERDE KARDEŞİM! NERDE 27'NİN UĞURU ?!

Güzide bir pazar günü. Komşu mahallemde, Galata Muhallebicisi'ndeyim. Aldığımdan beri giymeye kıyamadığım dandik bluzum üzerimde, önümde bilgisayarım açık, çalışmam gerektiği gerçeğinin üstüne çıkmaya çalışıyorum. Bu kendimi Paris'te yazar havasına sokma gayretim işe yaramadığı gibi daha bir ümüğüme basıyor adeta.

Aksi gibi arzularımın da şelale olduğu bir dönemdeyim. Yaşımın gereği gibi umutlu, heyecanlı ve olgun bir güven içerisindeyim... zannediyorum. Ama bu umduğumun taklidinden başka bir şey değil. Tabiatıyle de şu an çok klişe yollardan alınacak serotonin desteğine ihtiyacım var çocuklar. Çok net.

O yüzden kusura bakmayın...

27 - Gün değil ama akşam gibi

Bu içimde asılı kalan eski dost, hüzün. 

Beni anlaması en sevdiğim yanı.

Bugünlerin de geleceğini biliyorduk. Her şey her an toz pembe olacak değil ya. Ben griyi de severim aslında. Pembeyle de iyi gider... Ama insanın içi sükunete bürününce çok garip oluyormuş. Yani benim için çok alışıldık bir durum değil en azından. Ama çok nadir de değil galiba artık.

Öyle kırılmış gibi değil. Biri ölmüş gibi de değil. Ama kapanmış gibi. Ardından sakince on yıldır yaşadığın evin kapısını son kez kapatmış gibi. Bunu biliyorum çünkü yaptım. An geldi ve kapıyı çekip boşluğa yepyeni bir adım attım.

Şimdi yine oradayım.

Bekliyorum, kapı henüz aralık.

Ama yine yapacağım. Dostça sarılıp bir geçmişe daha, o kapıyı çekip kapatacağım ki o çok güzel günlerim hiç bozulmadan sonsuzluğa uzasın.Yine yeni bir adımı daha hiç korkmadan bırakacağım boşluğa. Çünkü biliyorum orada bekleyen de yepyeni bir yüze bürünmüş benim hayatım. Ben hayata gündüz ve gecede, ışıkta ve boşlukta, her koşulda sarılmaktan yanayım. 

Şimdiyse donakalmışım. Biraz izin verin. Sanıyorum bu defa koşamayacağım. Bu defa biraz durup bu alışık olmadığım dinginliğin - yirmiyedinin - tadını çıkaracağım. 

Bugün çok 27!

Benim için hayatın ortası 27 demekti hep...

Yaşın 27 olunca hayatın merkezinde oluyorsun. Ama merkezin de başında. Burada her şey çok sıcak, çok hızlı, çok ortalıkta. Bütün hayatın etrafında pamuk şeker gibi döne dolana top olduğu, hayatın aksına sarılan dokunan ilk şekerler burada. En içteki, en tatlı ve en göremeden gözden kaybolan. 


Yani tatlı bir yaz gününde, güneşin harika olduğu, rüzgarın kararında olduğu, denizin müthiş olduğu ve tüm sevdiklerinin yanında olduğu bir gün gibi. Hiçbirisi planlanmamış, bir anda oluvermiş ve sen tadını çıkarırken bir anda o gün her şeyin ne kadar da mükemmel olduğunu fark edersin. Ve fark ettiğin anın ardından hemen gün batımı gelir. Aklında baştan aldığında artık o geçmiş olmuştur, halbuki az önce elindeydi. Daha başka bir şey yapabilir miydin? Bugünü önceden bilseydin bir şey için kullanabilir miydin? Çok geç. Çok güzel ve geçmişte.


İşte 27 yaş bu gün geçmeden farkına vardığın anın uzatılmış simulasyonu gibi. Yani en azından ilk ayı böyle geçti.


Yani her şey harika, her şey değişken, her an dolu ve ben ucunu yakalayamıyorum. Kontrolümde olmaması iyi, ama kontrole kalkışmadan duramıyorum. Belki de anca alışıyorum.


Öyle işte yani, bilin istedim. 


Çünkü bugün çok bir 27. Tadını çıkarın ;)

Geçen Pazarın Şiiri - 27

ters bir hal var

sevdadan yana üzerimde

kalplerarası gide gele

bu terslikte

sevda tuttu beni

dünya savurdu

ufacık bir bulut gökte

ağlaya ağlaya

yüreğimi boğdu

canım sıkıldı

canıma okuyan

bu hengameden

deniz, yelkenli ve rüzgar

bir de benle kaptan olmalı

her balığı tanıyan